کرتین وال، سازه ای خود ایستا

کرتین وال (Curtain wall) در اصطلاح عامیانه به پوشش بیرونی ساختمان اطلاق می شود که جزو سازه ساختمان محسوب نمی شود.به این معنا که هیچ بار مرده ای از ساختمان را به دوش نمی کشد و تنها نیرویی که بر آن وارد می شود وزن خودش و نیروی بادی است که با احتساب موقعیت اقلیمی و ارتفاع ساختمان بر آن وارد خواهد شد.تنها هدف کرتین وال علاوه بر زیبایی نما، بیرون نگاه داشتن شرایط آب و هوایی و جوی از ساختمان است.

روش اجرای نمای کرتین وال

  • ارائه مدولاسیون بر پایه طرح نخستین و محاسبه ضریب های اثرگذار در پایداری سازه و همینطور دقت در اندازه پرت مصالح
  • تولید و سرهم بندی مدول های کرتین وال
  • شروع پیاده سازی عملیاتی پروژه و اجرای کمر بند های اصلی
  • عملیاتی کردن براکت نگهدارنده
  • پایدار کردن و رگلاژ کرتین وال ها توسط پیچ ومهره
  • تعبیه شیشه

کرتین وال را می توان در دو گونه دسته عمده  Face cap و Full Frameless جای داد.

به کارگیری از درپوش های خاص در Face cape و نبود این درپوش ها در Full Frameless از آشکارترین صورت های متمایز دو سیستم نمای کرتین وال است.در طراحی پروفیل های سیستم نمای کرتین وال قضایای مربوط به زلزله, باد و محاسبات استاتیکی مراعات می گردد و مصالح مورد نیاز هر پروژه ساختمانی و معماری با توجه به نیاز هر پروژه به صورت جدا محاسبه و ویژگی های پروفیل کرتین وال مرتبط با آن معین می شود.

ویژگی های نمای کرتین وال

  • قابلیت بهره گیری از شیشه دو یا سه جداره
  • قابلیت پدید آوردن سطح عایق دما با بهره گیری  از پروفیل های ترمینال بریک
  • قابلیت بهره گیری از در پوش های گوناگون
  • قابلیت عملیاتی کردن به طور کاملا آلومینیومی
  • نبود محدودیت رنگ
  • قابلیت بهره گیری از مقطع ها و اندازه های محتلف مطابق با اقتضائات و شرایط هر پروژه